Senin, 23 Desember 2013

Teror Asymawi


Poe ieu malem Jum’at. 3 poe pasantren nu ditempatan ku Malik jeung babaturanna saangkatan keur  ngalaksanakeun kemping. Berarti, poe ieu the poe nu kadua.
Basa keur harita, dina malem Jum’at the dilaksanakeun jerit malam, alias JJM. Atuh ieu bulu kuduk the meuni asa rey ngarey. Komo malem jumu’ah, kliwon pisan. Haruuhh, asa meuni kukurayeun. Mental ge asa ujug-ujug nyiut sorangan barangan dibere nyaho yen JJM na sorangan-sorangan.
Tapi untungna, Allah mere karinganan yen cenah cek Kaka Bantarana the JJM na tiluan-tiluan pedah aya sawatara hal anu ngaganjel. Lah rek sorangan, rek tiluan, nu ngaranna JJM asa deg-degan bae da.
Barangan dipanggil ku Kaka Bantarana, “Malik, Hazim, Najib.”
Malik jeung nu lianna langsung nangtung bari nu teu gairah.
Nu kahiji pisan, Malik jeung babaturanna dibere nyaho ngeunaan teknis nu kudu dituturkeun. Aya symbol naon wae, mun aya nu aneh kudu kumaha, jeung sajabana. Maranehna tiluan ngan dibekelan lilin sagede panengah jari jeung korek sa-pak nu ukuran leutik.
“Kuring mah di tengah lah.” Ceuk Najib siga nu kasingsieunan.
“Ih teu bisa. Hompimpah lah. Tiap nu meunang bisa bebas milih.” Ceuk Hazim nu mbung eleh.
“Geus atuh lah. Tong gandeng. Hazim, si Najib wae nu di tengah. Karunya, itu geus parias, geus ngaleleper.” Ceuk Malik mere jalan kaluar.
“Najib kuat keneh teu?” Malik nanya ka Najib.
“Insha Allah lah kuat.” Ceuk Najib ragu.
“Hhhmm. Enya atuh. Ngan maneh nu ngabawa lilin na nya. Awas bae. Kudu konsen maneh ka na lilin. Sabab lilin na ngan sakieu.”
“Enya siaaapppp.”
*****
Geus 2 pos alhamdulillah di jalan the lancer. Mung, barangan rek ka pos 3, nyaeta pos ahir, manehna tiluan kudu ngalewatan makam. Daek teu daek kudu daek, da ngan eta hiji-hijina cara.
“Arruuhhh. Di makam pisan.” Ceuk Najib bari ngabarigidig.
“Geus bismillah wae. Tenang, aya Allah. Mikiranna nu positip wae, tong nu kararitu.” Ceuk Malik nenangkeun dirina jeung babaturannana.
“Heueuhnya, da pasti aya panitia nu nuturkeun.” Ceuk Najib bari ngusap kesang di tarangna ku leungeunna.
“Heh. Kela-kela. Kadangu teu?” Ceuk Hazim ujug-ujug nanya bari cicing teu neruskeun langkahna.
“Naon ih. Tong nyingsieunan.” Ceuk Najib bari sorana nu siga geumpeur geus ngalakukeun dosa.
“Cicing. Siga aya nu keur ceurik. Tapi lalaki. Kadangu teu?” Ceuk Hazim bari rada melong.
“Deuh panitia meureun eta mah.” Ceuk Najib nenangkeun diri mung bari murungkut ka Malik.
“Asymawi?” Ceuk Malik nu samar kadangu.
“Hah? Naon? Asymawi? Kabener ih. Asymawi mah pan tos maot.” Ceuk Najib bari nyiwit ka na leungeun Malik.
Emang, Malik the tiasa ningali ka nu kararitu. Mun cek jalmi nu sanesmah disebatna the gaduh indra ka-6.
“Arawwwww. Nyeri heh. Ih kadangu sugan?” Ceuk Malik bari ngusapan leungeunna nu diciwit ku Najib.
“Hah? Keur naon Asymawina?” Ceuk Hazim ngaharewos ka Malik.
“Keur ceurik bari matana ditutupan ku leungeunna. Ngan ceurikna siga ceurik getih.” Ceuk Malik bari ngaharewos ongkoh.
“Tuh kan. Ihh mbung lah. Urang mah hayang geuwat balik. Urang rek balik deui.” Ceuk Najib bari lumpat ngabecir.
Malik ngan ukur mikir bari melong, sedengken Hazim keur gogorowokan yen sangkan Najib ulah balik deui.
Ningali Malik ngan ukur melong, Hazim ngageuingkeun Malik.
“Heh. Heh. Kalah melong.” Ceuk Hazim bari nyenggol leungeun Malik.
“Heh. Tong melong. Sadar, sadar!” Ceuk Hazim deui.
Disamping eta,
“Heh. Geuwat hudangggg.” Ceuk Hazim bari nyiwit.
“Arawwww.. Enya beu cuang disusul Najibna. Karunya itu, dituturkeun Asymawi.” Ceuk Malik bari hudang ngaronjat jeung langsung cenghar.
“Hah? Naon? Dituturkeun? Maksadna?” Ceuk Hazim ngageuingkeun.
“Eh,eh keheula. Geuning ieumah di kamber asrama? Rarasaan the Malik, Hazim, jeung Najib asa di makam.” Ceuk Malik bari ngucek matana tur gagaro ka na huluna.
“Ish. Kabener ih.” Ceuk Hazim bari kaget.
“Untungna mimpi. Hazim kunaon ngagugahkeun Malik?”
“Itu, Najib kasurupan. Hazim sieun mun ninggalkeun Malik nu keur bobo. Komo barangreup kieu mah.” Ceuk Hazim hawatir.
“Astaghfirullah al’adzim. Hayu atuh cuang kaditu. Najib na dimana ayeuna?”
“Di masjid, nuju ditanganan ku ustadz Kaliq.”
*****
Di koridor nu rek ka masjid, Malik mikiran yen “aya hubunganna teu nya jeung mimpi Malik?”.
Barangan nyampe ka masjid, Malik jeung Hazim langsung geuwat-geuwat ngadeukeutan Najib kangge ngiring ngadu’akeun.
“Zim, ieumah Asymawi.” Ceuk Malik ngaharewos ka Hazim.
“Ekhhmmm.” Kadangu batuk ustadz Kaliq nu dihaja, siga mere nyaho symbol naon.
Geus 8 menitan Malik cicing didinya, bari teu kawasa ningali Najib nu beuki brutal jeung pak ustadz nu hampir kawalahan. Ahirna Malik mutuskeun yen siap ngabantosan ustadz Kaliq.
“Ustadz, Malik izin ngabantosan.”
“Mangga.” Ceuk ustadz Kaliq pasrah.
Malik langsung marentahkeun ka Hazim yen suruh nyokot lilin jeung korek api dina sorog meja kamberna Malik. Hazim, langsung lumpat ngalaksanakeun parentah Malik.
“Asymawi. Naha maneh the ngaasupan Najib?”
“Heh. Kuring mah lain Asymawi.”
“Tong ngabohong. Kuring ge apal.”
Ahirna, Hazim the datang. Lilin jeung korek the diberekeun ka Malik.
“Heh. Geuwat ngaku. Geuwat jawab.” Bentak Malik.
Tungtungna tacan ngajawab bae keneh. Ahirna, Malik ngahurungkeun eta lilin ku korek api tur dideukeutkeun ka raga Najib bari dibacaan ku du’a du’a.
“Aaarrrrrraaaawwwww. Enya ngaku. Kuring Asymawi, anu pernah sakamber jeung Najib. Kuring ngaasupan ka Najib pedah manehna geus ngahancurkeun hirup kuring.”
“Ngahancurkeun? Emang naha?” Ceuk Malik kaget.
Mung, jawaban ti Asymawi ngan ukur ngagerung. Umak-amuk teu pararuguh. Malik, ngadeukeutkeun deui eta lilin nu hurung ka raga Najib.
“Aaarrrraaaaawwww….. enya, enya kieu. Basa keur harita, dimana kuring jeung si Najib datang ka acara seminar. Didinya aya awewe anu geulis rupana. Kuring jeung si Najib bogoh ka eta awewe. Ngan kuring ngarasa si awewe eta the deukeutna ka si Najib bae. Kuring timburu. Terus teu sengaja kuring nempo binder nu awewe eta, didinya aya tulisan “kabagjaan nyaeta ngamenangkeun anjeun.” Kuring beuki curiga yen ka saha lalaki nu dimaksud the. Si Najib pernah ngomong kieu “manusa bisa ngabogaan pangaruh tanpa jabatan atawa kaunggulan nu dipiboga na. Kuring teu ngarti maksudna naon. Ti dinya, kuring ngalepaskeun sagala jabatan kuring. Tapi nu ahirna, awewe eta the beuki resep wae ka si Najib.” Ceuk Asymawi bari ngagerung.
“Heh. Ayeunamah Anjeun the da geus beda alam jeung Najib. Karunya atuh. Karunya ka Anjeun, karunya ka Najib jeung nu lianna. Jodoh mah ditangtukeun ku Allah SWT.”
Ditingali Ustadz Kaliq keur ngabalur kaki Najib ku bawang bodas, bari nyarios “Sok geuwat Asymawi. Kaluar maneh. Karunya Najib.” Saurna, tur dilanjutkeun ku babacaan du’a.
“Moal mempan Ustadz.” Saur Malik.
“Hazim. Pangnyokotkeun cai bodas samangkok leutik bae.”
Hazim geuwat-geuwat lumpat ka dapur asrama kanggo nyandak eta cai.
“Yeuh Malik.”
Dibacaan eta cai the ku du’a-du’a. Tuluy, curuk manehna dicelupkeun ka na cai eta. Terus curuk manehna dideukeutkeun ka mata Najib. Yen supados cai eta the ngeclakan ka na matana Najib.
Bari terus diseringan ku babacaan, Asymawi beuki ngaberontak. Beuki brutal.
“Geuwat kaluar Asymawi.” Bentak Malik.
Ahirna raga Najib the cicing. Malik, Ustadz Kaliq, Hazim jeung nu lianna langsung serentak ngucapkeun “Alhamdulillahhh.”
*****
Geus 30 menit teu sadar-sadar, ahirna eta Najib the beunta. Tuluy melong tur bingung. Ditingalna babaturannana nu embung ngadeukeutanna. Mung, Malik ngarangkul Najib yen ngomong “siapkeun rencana the ku du’a.” Bari nepuk tak-tak na Najib.
“Hayu lah, urang solat Maghrib. Adzan tos ngajak.” Ceuk Hazim.

Tidak ada komentar: